SU VE ATIK SUDA KİMYASAL OKSİJEN İHTİYACI ANALİZLERİNDE UYGULANAN

ISO 6060 VE ISO 15705 METODLARININ KARŞILAŞTIRILMASI

 

                                      Dr. Kimyager Zekeriya YERLİKAYA-Matriks Kimya Ltd.

 

Giriş

 

Kimyasal Oksijen İhtiyacı (KOİ) su ve atıksularda  organik kirlilik seviyesinin tespitinde en önemli test parametresidir. Alıcı ortamda organik ve anorganik atıkların oksidasyonu, su hayatı için önemli olan çözünmüş oksijen miktarında azalmaya yol açar. Bu nedenle, KOİ testi evsel ve endüstriyel atık sularda oksijen tüketen kirleticilerin analizinde, laboratuvarlarda yaygın olarak kullanılmaktadır. KOİ, mg/L olarak, numunenin litresi başına tüketilen mg olarak O2  miktarıdır.

Su numunesi, gümüş sülfat katalizörünün varlığında, potasyum dikromatın asidik çözeltisiyle oksitlenmektedir. Klorür, cıva sülfat ile maskelenmektedir. Oksitlenebilir bileşikler; potasyum dikromat ile tepkimeye girerek dikromat iyonlarını (Cr2O72-)  yeşil (Cr3+) iyonlarına indirger. Açık riflaks yönteminde KOİ değerleri titrasyonla belirlenirken, kapalı tüp yönteminde spektrofotometrik olarak, 0–150 mg/L aralığında, tepkime sonrasında geriye kalan Cr6+ miktarı, 0–1500 mg/L ve 0–15000 mg/L aralıklarında ise, oluşan Cr3+ miktarına bağlı absorbans verilerinden tespit edilmektedir.

 Son yıllarda artan çevre hassasiyetine ve bu konu ile ilgili mevzuatların daha sıkı uygulanmasına paralel olarak, atık su deşarj eden tesislerde bu tür parametrelerin analizinde kullanılacak ve seçilecek olan yöntemlerin;

—Çevre ve çevre teknolojileri ile uyumlu, 

—Ekonomik,

—Uygulaması kolay,

—Uygulayıcı sağlığı açısından daha az risk taşıması önemli hale gelmiştir. Bu çerçevede, bilinçli uygulamalara katkı sağlamak amacıyla aşağıda KOİ analizinde sık kullanılan iki standart metodun karşılaştırılmasına ait bazı bilgiler verilmiştir.

 

1)      Çevre Etkisi ve Uygulayıcı Güvenliği:

 

—Kapalı tüp metodu, açık riflaks (ISO 6060) metoduna göre 5 kat daha az cıva kullanır. Cıva çok zehirli ve çevreyi kirletici bir maddedir. Bu tür maddelerin kullanımının en aza indirilmesi çevrenin korunması açısından oldukça önemlidir. Tüm zararlı maddelerin kapalı ortamda bulunması nedeniyle de, bu tür maddelerin buharlarının solunması ve temas riski düşünüldüğünde uygulayıcı güvenliği açısından test kit yöntemi daha uygundur.

-Yine aynı şekilde ortamdaki diğer maddeler, cıvaya göre nispeten daha az toksik/zararlı olmakla birlikte ISO 15705 metodunda, ISO 6060 metoduna göre daha az  kullanılmakta ve çevre atık sorunu açısından kapalı yöntemi daha da önemli kılmaktadır. Bu aynı zamanda neden bu yönteme ihtiyaç duyulduğunu da ifade etmektedir.

—Kapalı metotta kullanılan tüplerin geri dönüşümü  ve dolayısıyla içindeki gümüş ve cıvanın geri kazanımı mümkün olabilmektedir.

 

2)      İnatçı/Uçucu Organik Maddeler;

 

Kapalı tüp ortamı metoduyla, açık riflaks metodunun (ISO 6060) karşılaştırma deneylerine yönelik yapılan bir araştırmaya ait sonuçlar Tablo 1 de görülmektedir. Bu verilere göre; organik maddelerin oksidasyonu tepkimesinin  tamamlanmasına dair sonuçlarda, kapalı metot değerlerinin, ISO 6060 metoduyla elde edilen  değerlerden yüksek olduğu anlaşılmaktadır. Bunun bir nedeni, kapalı tüp metodunda oksidasyon tepkimelerinin gerçekleşme oranının daha yüksek olmasıdır. Diğer ve belkide en önemli bir nedeni de, açık yöntemde ortamda bulunan organik maddelerden bir kısmının, özellikle uçucu grubda yer alanların işlem sırasındaki kaçınılmaz kaybının, kapalı yöntemde olmaması ve bunların tepkimeye girebilmesidir.

 

Tablo.1[5]. İnatçı ve/veya Uçucu Organik Bileşiklerin Okunmasında KOİ Metot Karşılaştırma Verileri

 

                   KOİ değerleri mg/L

 

Bileşik

Teorik

ISO 6060 (S)

 Kapalı Tüp  (ST)

(S/ST)x100

Fenol

238

230

240

95,8

Sodyum Asetat

470

450

462

97,4

Asetat

221

200

207

96,6

Etanol

197

170

180

94,4

Dekstroz

107

100

113

88,8

Metanol

150

130

139

93,5

Okzalik Asit

127

120

128

93,8

Sodyum Sitrat

490

470

496

94,8

Glutamik Asit

98

90

98

91,8

Glisin

64

60

62

96,8

Benzoik Asit

197

190

202

94,1

Pridin

223

<5

<3

...*

3-Picolin

239

64

77

83,1*

Tetrahidrofuran

244

250

242

103,3

Ortalama

 

 

 

95

Std sapma

 

 

 

3,1

 

*Sonuçlar Std sapma ve ortalama hesabına dahil edilmemiştir.

 

 

 ISO 15705[2]  verilerine göre (Tablo.2), teorik olarak 800 mg/L KOİ değerine sahip, Sodyum Asetat ortamıyla yapılan deneysel çalışmada,  ISO 6060  yöntemi ile karşılaştırıldığında ISO 15705 metoduyla daha başarılı sonuçlar alındığı gözlenmiş ve bu sonuçlar yukarıda daha ayrıntılı olarak verilen çalışmayla örtüşmektedir. Rakamsal olarak KOİ değeri ISO 6060 da 730 olmasına karşın, ISO 15705de 753 olarak bulunmuştur. Endüstriyel atık su numuneleri üzerinde yapılan analizlerde de benzer sonuçların alınması; kapalı ortam ile uçucu maddelerin ortamdan uzaklaşmasına engel olunduğu ve inatçı organik maddelerin oksidasyonu tepkimelerinde daha başarılı sonuçlar alındığına dair yapılan yorumları desteklemektedir.

 

 

1)      Doğruluk ve Hassasiyet:

 

                Standard metoddaki  kapalı tüp yönteminin ISO 6060 yöntemiyle karşılaştırma verileri incelendiğinde (Tablo2), referans KHP standartları üzerinde, 35 laboratuvarın katılımıyla yapılan çalışmada; metot performans parametreleri olan; doğruluk, tekrarlanabilirlik ve tekrar üretilebilirlikde, ISO 15705

 

Tablo.2. ISO 6060 ve ISO 15705 KOİ Metotları Karşılaştırma Verileri

Numune

 

ISO 6060

 Test kitleri

ISO 6060

 Test kitleri

ISO 6060

 Test kitleri

ISO 6060

 Test kitleri

Xref

X

X

R

R

CVr

CVr

CVR

CVR

Atıksu arıtma tesisleri çıkış suyu I

 

48,3

46,2

-

-

8,56

8,40

14,98

16,16

KHP 20

20

23,8

21,1

118,9

105,4

11,99

17,17

19,30

20,52

Endüstriyel Atıksu I

 

347,3

365,2

-

-

2,26

2,49

5,68

4,54

KHP 850

850

852,9

851,1

100,3

100,1

2,56

1,21

3,23

1,75

KHP 20+ Klorür 1000

20

30,3

30,3

151,4

151,4

15,30

13,94

29,61

28,00

Endüstriyel atıksu II

 

526,3

558,8

-

-

4,73

 

1,81

8,73

6,98

KHP 120

120

121,5

122,1

101,3

101,7

1,38

2,90

8,36

4,12

Endüstriyel atıksu III

 

99,3

105,0

-

-

3,25

6,76

5,09

7,27

KHP 20+ Klorür 2000

20

40,3

36,3

201,3

181,7

12,10

15,63

50,76

28,96

Sodyum Asetat 130

130

118,3

124,0

91,0

95,4

4,71

3,29

11,38

5,17

Atıksu arıtma tesisleri çıkış suyu II

 

143,7

145,6

-

-

4,48

3,94

5,18

7,11

Sodyum Asetat 800

800

730,1

753,2

91,3

94,2

5,31

1,58

10,93

6,13

 

Kısaltmalar

Xref: Referans değer

X:        Sonuç

R:        Geri kazanım

CVr:   Tekrarlanabilirlik varyasyon katsayısı

CVR: Tekrar üretilebilirlik varyasyon katsayısı

 

2)      Klorür Girişimleri:

 

Tablo 2 verilerine göre, 1000 mg/L Klorür derişimine sahip ortamlarda, her iki metodun başarıyla uygulanabildiği görülmektedir. ISO 6060 metodunun 1000 mg/L klorür derişimine sahip ortamlarda metodun kullanımına izin verdiği düşünülürse[3], çok önemli bir farka işaret etmemekle beraber, 2000 mg/L Klorür derişimlerinde, test kitleri daha başarılı sonuçlar vermiştir.

 

3)      Uygulama Kolaylığı ve Ekonomiklik:

 

ISO 15705 metot uygulamasında, 2-3 ml lik numunenin test tüplerine alınıp KOİ değerlerinin okunması arasında tüm işlemler için gereken zaman, örneğin aynı anda 25 test için,  maksimum 180 dk dır. Dolayısıyla testin işgücü maliyeti oldukça düşüktür.

 

Sonuç

 

Son yıllarda, artan çevre bilinci, çevre sorunlarının çözümü için yasal düzenlemeleri beraberinde getirmiştir. Çevreyi korumaya yönelik uygulamaların daha bilinçli gerçekleştirilmesi önem kazanmıştır. Bilim dünyasındaki  gelişmeler; hem çevre ve çalışan sağlığını koruma hem de gereksiz işgücü kaybına dayalı aşırı maliyetlerin düşmesi açısından, laboratuvar uygulamalarına önemli katkılar sağlamıştır. Daha çevreci ve ISO standartlarına uygun, uygulama kolaylığı getiren bu tür metotların; ilgili gelişmeler yönünde, çevre analizleri yapan laboratuvarlarca tercih edilmesi, ülkemizdeki çevre bilincine önemli katkılar sağlayacaktır.

                                                                                                                                          

KAYNAKLAR

 

[1]Jirka A.M. And Carter M.J., Analytical Chemistry, Vol.4, No.8, July 1975, 1397-1401

[2]INTERNATIONAL STANDARD ISO 15705:2002 (E).

[3]INTERNATIONAL STANDARD ISO 6060:1989 (E) s.4.